Stel je voor dat je op een tropisch strand ligt dat zo’n zevenduizend kilometer van Frankrijk ligt, maar dat je eigenlijk in Frankrijk en zelfs in de Europese Unie bent. Dat is het geval als je op vakantie bent in het noordelijke deel van het Caribische eiland Sint Maarten. Nadat de Fransen en de Nederlanders zich in de zeventiende eeuw op het eiland hadden gevestigd, sloten ze in 1648 het Verdrag van Concordia, waarin de verdeling van het eiland werd vastgelegd. Die verdeling geldt nog steeds. Het Nederlandse deel, Sint Maarten, is sinds 2010 een zelfstandig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Saint-Martin, zoals het Franse deel heet, is een overzeese gemeenschap van Frankrijk.

Dat je in Frankrijk bent, merk je aan allerlei dingen. Er rijden auto’s met Franse kentekens, er wordt Frans gesproken, en de veiligheid wordt bewaakt door de gendarmerie, die net als in Frankrijk in blauwe auto’s rondrijdt. Je haalt er gewoon stokbrood of croissants bij de bakker, en je betaalt net als bij ons met de euro.

Rechtstreeks vanuit Frankrijk naar het vliegveld van Saint-Martin vliegen kan niet. Dat vliegveld, bij Grand Case, is alleen geschikt voor kleine vliegtuigen. Air France vliegt daarom vanuit Parijs naar Princess Juliana International Airport, dat in Sint Maarten ligt. Je vliegt dus eerst naar een land buiten de Europese Unie, met de bijbehorende paspoortcontrole, om vervolgens zonder enige grenscontrole over de weg naar Saint-Martin te rijden.

Disneyland Parijs

Het grootste attractiepark van Frankrijk is natuurlijk Disneyland Parijs. Dit park voor jong en oud trekt jaarlijks miljoenen bezoekers. Na het succes van de Disneyparken in de Verenigde Staten en Japan opende in 1992 de Europese variant. Het park ligt zo’n dertig kilometer ten oosten van Parijs, in Marne-la-Vallée, en is net als de Amerikaanse parken opgebouwd rond verschillende thema’s. Bij de ingang staat het Disneyland Hotel. Wie daar logeert, zit dicht bij de attracties, maar moet wel diep in de buidel tasten. Vanaf de ingang loop je eerst Main Street, U.S.A. op. Hier vind je winkels en restaurants in Disneystijl. De straat doet denken aan een Amerikaans stadje van rond 1900. Vanaf Main Street loop je naar de vier andere delen van het park. Adventureland is het gebied van piraten en ontdekkingsreizigers, met een piratenschip, het eiland van Robinson Crusoe, een grote boomhut en de attractie Pirates of the Caribbean. Frontierland is het gebied van het Wilde Westen, met saloons en de achtbaan Big Thunder Mountain, waarin je in een mijnkarretje door een berg raast. Discoveryland draait om toekomst en ruimtevaart, en hier kom je onder meer Buzz Lightyear en Star Wars tegen. Als laatste is er Fantasyland, voor veel Disneyfans het mooiste deel van het park. Hier vind je de sprookjesfiguren uit onder meer Sneeuwwitje en Doornroosje, en het kasteel van Doornroosje, het middelpunt van het park. Het park is bedoeld voor jong en oud, maar het leukste is toch om te zien hoe kleine kinderen helemaal opgaan in de sprookjeswereld.

Naast het Disneylandpark ligt een tweede park, met attracties rond Disney- en Pixarfilms, zoals een gebied rond Toy Story en een rond Marvel. In Disney Village vind je winkels en restaurants die ook na sluitingstijd van de parken open zijn. Wie wil blijven slapen, kan behalve in het Disneyland Hotel ook terecht in een van de andere Disneyhotels. Die liggen op loopafstand of zijn met een pendelbus te bereiken. Een bezoek aan Disneyland Parijs is niet goedkoop, maar er zijn regelmatig voordelige arrangementen te vinden.

Guérandezout

In de supermarkt ligt veel zout dat als zeezout wordt verkocht: mooie heldere grove kristallen. Wie voor het eerst zout uit Guérande proeft, merkt echter meteen het verschil. Dit zout wordt bij het stadje Guérande, in de historische streek Bretagne, op ambachtelijke wijze rechtstreeks uit zeewater gewonnen. Veel topchefs beschouwen het als een van de beste zoutsoorten ter wereld. Het heeft echt smaak, je proeft er de zee in terug. Het is ook niet zo helder wit als fabriekszout, maar lichtgrijs, door de klei van de zoutpannen. Het wordt verkocht als grof zout, als fijn gemalen zout en als fleur de sel, de fijne kristallen die aan het wateroppervlak ontstaan. In de omgeving zijn allerlei lekkernijen te koop waarin het zout is verwerkt, zoals karamel met gezouten boter. Het zout wordt gewonnen in een uitgestrekt netwerk van ondiepe zoutpannen. Bij hoog water stroomt zeewater via kanalen de bekkens in, waarna zon en wind het water laten verdampen. De zoutwerkers, paludiers genoemd, harken het zout vervolgens met de hand bijeen. De zoutmoerassen geven het landschap een bijzonder karakter en zijn voor menig schilder en fotograaf een inspiratiebron.