Feria de Abril

Feria de Abril

La Feria de Abril is een traditioneelferiadeabril feest uit Sevilla dat tegenwoordig in steeds meer delen van Spanje wordt gevierd. Het feest vind traditiegetrouw plaats op de tweede maandag na Pasen en duurt één week. Het feest begint in de nacht van maandag op dinsdag met het verlichten van de toegangspoort. La Feria de Abril is een echt volksfeest dat ieder dag vele duizenden bezoekers trekt. De bezoekers komen hier gekleed in traditionele Spaanse jurken en dansen hier op straat of in één van de vele feesttenten die op het terrein te vinden zijn. Veel van de tenten die op het feestterrein te vinden zijn behoren tot een bepaalde dansclub of vereniging. Sommige van deze tenten zijn alleen te bezoeken op uitnodiging andere zijn weer vrij toegankelijk. Deze danstenten worden hier ook wel Casetas genoemd.  Tussen deze Casetas zijn allerlei stands te vinden met verschillende etenswaren en typische Spaanse producten. La Feria de Abril duurt vaak tot in de late uurtjes waarbij veel gedanst wordt en de sherry en de Spaanse wijn rijkelijk vloeit. Een van de hoogtepunten van het feest is het Paseo de Caballos waarbij koetsen en paarden over het terrein rijden. In Sevilla worden de feesten traditiegetrouw opgesierd door stierengevechten in de Plaza de la Maestranza.  Het feest wordt traditioneel afgesloten in de nacht van zondag op maandag met een groots vuurwerk.

Stierenvechten

Stierenvechten800px-Corrida_In_Arles_2009-04-13

Eén van de bekendste  volkstradities in Spanje is het stierenvechten. Het principe is simpel één of meer mannen eenmaal in de ring toreros genoemd nemen het op tegen één of meerdere stieren. Het is een eeuwenoude traditie die in Spanje geïntroduceerd is door de Romeinen. Jonge mannen konden hun moet bewijzen door in een ring tegen een stier te gaan vechten. Later introduceerden de Moren paarden in de ring. De oudste arena’s werden van hout gebouwd maar sinds de achttiende eeuw werden er overal in Spanje stenen arena’s gebouwd.

Een stierengevecht vindt plaats volgens een strak protocol waar niet van afgeweken mag worden. Aan een normaal stierengevecht doen zes stieren en drie toreros mee. Als de stieren vermoeid geraakt zijn door de inspanningen van de torero en zijn Muleta  komen de picadors binnen. Deze picadors rijden op paarden en steken spiezen in de stier. Als de stier eenmaal niet meer verder kan komt de torero en doodt de stier. Als een torero eenmaal een stier gedood heeft mag hij zichzelf matador noemen.

Er is veel kritiek op het stierenvechten in Spanje. Deze kritiek richt zich met name op het onnodige  leed wat de dieren aangedaan wordt tijdens de gevechten. De toreros of de picadors pijnigen namelijk onnodig lang en veel de stier voordat ze hem doden. Daarnaast is er commentaar op het gebruik van paarden. Veel van de paarden overleven de gevechten namelijk niet of moeten later gewond worden afgemaakt. Voorstanders van de stierengevechten zeggen dat de gevechten een mix zijn van dans en kunst en dat mannen op deze manier hun moed kunnen bewijzen. Daarnaast behoort het tot de Spaanse cultuur en is het een eeuwenoude traditie. Ook in Spanje zelf heerst er een grote verdeeldheid over deze traditie. Zo is in Catalonië het stierenvechten verboden in 2012. De Spaanse regering heeft daarin tegen het stierenvechten met een wet tot immaterieel erfgoed verklaard.

foto: Jean-François Le Falher/wikipedia

Ben Nevis

De Ben Nevisbennevis

De Ben Nevis is de hoogste berg is met 1344 meter van Schotland en van het Verenigd Koninkrijk. De berg ligt niet ver van de plaats Fort William vandaan. Dit is gelijk ook de beste plaats om te vertrekken als je de Ben Nevis wil bezoeken. Door de Ben Nevis is Fort William één van de populairste bestemmingen binnen Schotland. Ieder jaar komen tienduizenden en sommige jaren zelfs honderdduizend toeristen naar het plaatsje toe om de Ben Nevis te gaan beklimmen. Ondanks het feit dat hij slechts 1344 meter hoog is moeten veel van de toeristen terugkeren naar Fort William zonder de top gezien te hebben. Dit komt omdat de weersomstandigheden op en rond de top vaak erg slecht zijn. De top van de Ben Nevis staat het overgrote deel van het jaar in nevelen gehuld en een groot deel van het jaar ligt er sneeuw op de top. De berg is behalve bij wandelaars ook erg populairs bij ijsklimmers, rotsklimmers en mountainbikers die de berg en de bijbehorende skiliften gebruiken om te downhillen.
De berg heeft zelfs sinds 1825 zijn eigen whisky. In de whiskystokerij in Fort William worden verschillende soorten Schotse whisky’s geproduceerd. Van een simpele blend die de naam “Dew of Ben Nevis” draagt tot een vijfentwintig jaar oude malt whisky er is hier van alle te koop. Het is tevens mogelijk om een rondleiding te krijgen door de whiskystokerij van Ben Nevis.

Doedelzak

De Schotse Doedelzak

De Doedelzak is voor de meestedoedelzak mensen een typisch Schots instrument. Niets is echter minder waar aangezien doedelzakken over de hele wereld in verschillende culturen bespeeld worden. Het populairst was de doedelzak echter in Europa. Er waren in de achttiende eeuw verdeeld over het continent wel twintig verschillende soorten doedelzakken te vinden. De eerste doedelzakken stammen uit de tijd van de Romeinen. Deze wilden van de doedelzak een tafelinstrument maken. dit zou uiteindelijk lijden tot het hedendaagse orgel.
De Schotse Doedelzak ook wel bekend al de Great Highland Bagpipe dankt zijn wereldwijde bekendheid aan het feit dat dit instrument in de Eerste Wereldoorlog door het Britse leger werd gebruikt. De Schotse Doedelzak is ook bedoeld voor op het slagveld en kan maar één octaaf plus één noot uitbrengen. Het meedoen van Schotse Bagpipers heeft voor enkele bijzondere foto’s gezorgd. Denk hierbij aan Schotse doedelzakspelers die in volledig ornaat in de loopgraven staan te spelen. Het is traditie dat een doedelzakspeler gekleed is in een kilt met de tartan van zijn eigen clan. Voor de kilt draagt men traditiegetrouw een sporran, een klein tasje. In de opgetrokken sokken wordt een sgian dudh gedragen, een kleine dolk. De sokken worden alleen bij officiële gelegenheden opgetrokken gedragen.