Feria de Abril

De Feria de Abril is een traditioneel feest uit Sevilla. Ook in andere steden in Andalusië worden ferias gehouden, maar die van Sevilla is de bekendste. Het feest vindt plaats in het voorjaar, meestal twee weken na Pasen, en duurt een week. Het begint op zaterdagavond met het alumbrao, het ontsteken van de duizenden lampjes en de grote toegangspoort, en eindigt een week later met een groot vuurwerk. De Feria de Abril is een echt volksfeest dat elke dag duizenden bezoekers trekt. Veel vrouwen dragen de traditionele flamencojurk, en er wordt volop sevillanas gedanst, op straat en in de vele feesttenten op het terrein. Deze tenten heten casetas. Veel casetas zijn van families, bedrijven of verenigingen en zijn alleen op uitnodiging toegankelijk; een aantal is vrij toegankelijk. Op het terrein zijn ook kermisattracties en kraampjes met eten. Het feest duurt elke dag tot in de late uurtjes, en de sherry en de rebujito, een mengsel van manzanilla en frisdrank, vloeien rijkelijk. Een van de hoogtepunten is de paseo de caballos, waarbij koetsen en ruiters over het terrein trekken. Tijdens de feria worden er ook stierengevechten gehouden in de arena Plaza de la Maestranza.

Stierenvechten

Een van de bekendste en meest omstreden tradities in Spanje is het stierenvechten. In de arena nemen toreros het op tegen stieren. Spelen met stieren is in Spanje al eeuwenoud. Het stierengevecht zoals we het nu kennen, met een matador te voet, ontstond in de achttiende eeuw. Uit die tijd stammen ook veel van de stenen arena’s, zoals die van Ronda.

Een stierengevecht verloopt volgens een vast protocol. Meestal doen er zes stieren en drie matadors mee. Eerst test de matador de stier met een grote cape. Daarna steken picadors te paard met een lans in de nek van de stier, en plaatsen banderilleros kleine spiesen, de banderillas. In het laatste deel komt de matador met de muleta, de kleine rode doek, en doodt hij uiteindelijk de stier.

Er is veel kritiek op het stierenvechten. Die richt zich vooral op het leed dat de dieren wordt aangedaan. Tegenstanders vinden het dierenmishandeling. Voorstanders zien het als een kunstvorm en een eeuwenoude traditie die bij de Spaanse cultuur hoort. Ook in Spanje zelf is men sterk verdeeld. Op de Canarische Eilanden zijn stierengevechten al sinds 1991 niet meer toegestaan, en in Catalonië werden ze in 2012 verboden. Dat Catalaanse verbod werd later door het Spaanse Grondwettelijk Hof vernietigd, maar sindsdien zijn er in Catalonië geen stierengevechten meer gehouden. De Spaanse regering verklaarde het stierenvechten in 2013 juist tot cultureel erfgoed.

foto: Jean-François Le Falher/wikipedia