Net als lekker eten is ook goede koffie een essentieel onderdeel van het dagelijks leven van veel Italianen. Waar we in Nederland spreken over een bakkie of een kopje koffie, heb je in Italië te maken met prachtig klinkende namen als espresso, ristretto, cappuccino, caffè macchiato, latte macchiato en caffè lungo. Veel van deze namen zijn inmiddels ook in Nederland ingeburgerd. Steeds meer Nederlandse huishoudens hebben een espressomachine, en na de maaltijd drinkt men steeds vaker een cappuccino. Daaraan herkent een Italiaan direct een toerist, want cappuccino drink je in Italië ’s ochtends, niet na het eten. Een cappuccino is een ontbijtkoffie, en niet zelden drinkt een Italiaan hem met een croissant in plaats van een uitgebreid ontbijt.

Na elf uur ’s ochtends bestel je een espresso. In Italië noem je dat overigens geen espresso, maar gewoon un caffè. Om het nog verwarrender te maken: een gewone kop koffie zoals wij die kennen, komt het meest in de buurt van een caffè americano, een espresso aangelengd met heet water. Bij een caffè lungo laat de barista juist meer water door de koffie lopen, waardoor de espresso langer en minder sterk wordt. Italianen drinken deze varianten zelf weinig.

Italië heeft een unieke stad binnen zijn grenzen: Venetië. De stad is gebouwd op meer dan honderd eilandjes in een lagune, waardoor er geen auto’s rijden en een groot deel van het verkeer over de kanalen gaat. Het vele water in en rond Venetië geeft de stad een uniek uiterlijk dat je nergens anders ter wereld terugvindt. Er zijn wel meer steden met veel waterwegen, maar de sfeer van Venetië vind je daar niet.

Venetië is een prachtige stad met veel historische gebouwen, straten en pleinen. Eeuwenlang was de Republiek Venetië een van de machtigste handelsmogendheden van Europa, die een groot deel van de handel tussen Europa en het oosten in handen had. Tijdens de Vierde Kruistocht, in 1204, werd zelfs Constantinopel, het huidige Istanbul, ingenomen, waarbij Venetië een groot deel van de buit en verschillende gebieden in handen kreeg. Na de verovering van Constantinopel door de Ottomanen in 1453 en de ontdekking van de zeeroute naar Azië begon de macht van Venetië langzaam af te nemen. In 1797 kwam er met de inval van Napoleon een einde aan de republiek.

Hoe belangrijk Venetië vroeger was, is nog altijd te zien aan de paleizen langs het Canal Grande. Wie de motorboten en de toeristen wegdenkt, waant zich zo terug in de tijd. Venetië is niet voor niets een van de meest bezochte steden ter wereld. Velen willen de romantiek van de oude stad op het water beleven. Dat daar een flink prijskaartje aan hangt, neemt men graag voor lief. Wie in de drukke periodes een dagje komt, betaalt tegenwoordig bovendien een toegangsheffing.