Land van de man met de baard
Met hun hand over hun kin wrijvend, verwezen de Cubanen naar de grote leider zelf: Fidel Castro. Er zijn maar weinig landen waar een man zo lang zoveel invloed heeft gehad op het volk en het land. In 2008 droeg Fidel de macht over aan zijn broer Raúl, en in 2016 overleed hij. Sinds 2018 is Miguel Díaz-Canel president. Er valt veel te zeggen over de mensenrechten en het beleid onder Castro, maar het valt niet te ontkennen dat veel van de toeristische plaatjes die wij van Cuba kennen, rechtstreeks voortkomen uit de communistische politiek en het Amerikaanse handelsembargo. Zoek Cuba op bij afbeeldingen en je krijgt gegarandeerd veel foto’s van prachtige oude Amerikaanse auto’s. Na de revolutie konden Cubanen jarenlang nauwelijks nieuwe auto’s kopen, dus werden de oude auto’s van voor 1959 eindeloos onderhouden en gerepareerd. Aan het nummerbord kun je zien van wie een auto is: geel is voor particulieren en blauw voor auto’s van de overheid.
Cuba is ook een land zonder veel hoogbouw. Grote kantoorgebouwen en rijen hoge hotels zul je er weinig aantreffen. Wel zijn er de afgelopen jaren meer grote hotels gebouwd, vooral in Havana en Varadero.
Cuba is altijd een grote inspiratiebron geweest voor kunstenaars. Denk aan de habanera, die Bizet gebruikte in zijn opera Carmen, aan het lied Guantanamera, dat door talloze zangers is gecoverd, en aan Hemingway, die op Cuba De oude man en de zee schreef. Na de revolutie kreeg de kunst een extra lading, met werk dat werd geïnspireerd door zowel het verzet als de propaganda voor het nieuwe regime. Fotografie, affiches en grote muurschilderingen werden een geliefd middel om de boodschap van de revolutie uit te dragen.