Frans-Polynesië is een overzees gebiedsdeel van Frankrijk
in het zuiden van de Grote Oceaan, ongeveer halverwege Australië en Zuid-Amerika. Het bestaat uit 118 eilanden en atollen, verdeeld over vijf archipels: de Genootschapseilanden met Tahiti, Moorea en Bora Bora, de Tuamotu-archipel, de Marquesaseilanden, de Australeilanden en de Gambiereilanden. De eilanden werden meer dan duizend jaar geleden bevolkt door Polynesische zeevaarders. In 1767 kwam de Britse kapitein Samuel Wallis als eerste Europeaan op Tahiti aan, kort daarna gevolgd door de Fransman Louis-Antoine de Bougainville en James Cook. In 1842 werd Tahiti een Frans protectoraat en in 1880 een kolonie. De schilder Paul Gauguin woonde en werkte er aan het eind van de negentiende eeuw. Van 1966 tot 1996 voerde Frankrijk op de atollen Mururoa en Fangataufa kernproeven uit. Tegenwoordig heeft Frans-Polynesië een eigen regering en parlement, maar defensie, justitie en buitenlandse zaken vallen onder Frankrijk. Er wonen ongeveer 280.000 mensen, van wie het grootste deel op Tahiti.
Bij reizigers is Frans-Polynesië vooral bekend om Bora Bora, met zijn turquoise lagune en de huisjes op palen boven het water. Het is een van de duurste bestemmingen ter wereld en populair voor huwelijksreizen. Duikers komen af op de atollen van de Tuamotu-archipel, en wie rust en ruige natuur zoekt, kan naar de afgelegen Marquesaseilanden.
Frans is de officiële taal, maar in het dagelijks leven wordt ook veel Tahitiaans gesproken. Dans, muziek en tatoeages spelen een grote rol in de cultuur; het woord tatoeage is afgeleid van het Polynesische tatau. In juli wordt in Papeete het Heiva-festival gehouden, met dans, zang en traditionele sporten. Een bekend gerecht is poisson cru, rauwe vis gemarineerd in limoensap en kokosmelk. Er wordt betaald met de CFP-frank, die een vaste koers heeft tegenover de euro. Vanuit Nederland vlieg je via Parijs en meestal Los Angeles naar Tahiti, een reis van meer dan 22 uur. Tussen de eilanden reis je met binnenlandse vluchten of veerboten.
Gemiddelde beoordeling van Frans-Polynesië
| cultuur | ![]() |
wintersport | ![]() |
| vakantiegevoel | ![]() |
winkelen | ![]() |
| eten & drinken | ![]() |
uitgaansleven | ![]() |
| infrastructuur | ![]() |
natuur | ![]() |
| stranden | ![]() |
prijspeil | ![]() |
| winterzon | ![]() |
veiligheid | ![]() |
De beoordelingen zijn op basis van informatie op diverse beoordelings-sites en eigen ervaringen. Wij horen graag uw ervaring met Frans-Polynesië.

Bezienswaardigheden
De meeste reizen beginnen op Tahiti, het grootste eiland. In de hoofdstad Papeete is de overdekte markt een goede plek om kennis te maken met lokale producten, en ’s avonds staan er op het plein aan de haven eetkraampjes, de zogenaamde roulottes. Het binnenland van Tahiti is ruig en groen, met watervallen zoals die van de Fautaua-vallei, en bij Teahupoo aan de zuidkust breken enkele van de zwaarste golven ter wereld; hier werden in 2024 de olympische surfwedstrijden gehouden. Moorea ligt op een halfuur varen van Papeete en heeft baaien als de Baai van Cook en de Baai van Opunohu, het uitzichtpunt Belvédère en een ondiepe lagune waar je met roggen kunt snorkelen. Bora Bora is het bekendste eiland, met de berg Otemanu boven een lagune vol koraaltuinen, die je het best per boot of kajak verkent. Rustiger zijn Huahine, met oude stenen tempelplatforms, en Taha’a, waar vanille wordt verbouwd en je parelkwekerijen kunt bezoeken. In de Tuamotu-archipel zijn Rangiroa en Fakarava geliefd bij duikers vanwege de stroomrijke doorgangen in het rif, waar honderden haaien samenkomen. Van juli tot en met november zwemmen er bultrugwalvissen langs de eilanden, onder meer rond Moorea en Rurutu. Wie verder wil, kan naar de afgelegen Marquesaseilanden, met steile bergen en het graf van Gauguin op Hiva Oa.
UNESCO
Frans-Polynesië heeft twee inschrijvingen op de werelderfgoedlijst van de Unesco. Sinds 2017 staat Taputapuatea op het eiland Raiatea op de lijst, een cultuurlandschap met marae, stenen platforms waar ceremonies en bijeenkomsten werden gehouden. Raiatea gold als het religieuze en politieke centrum van Oost-Polynesië, en volgens de overlevering vertrokken vanaf hier zeevaarders naar Hawaï, Nieuw-Zeeland en andere eilanden. In 2024 kwamen de Marquesaseilanden op de lijst, als gemengd erfgoed van natuur en cultuur. De eilanden hebben steile kliffen en diepe dalen, met veel planten, vogels en vissen die alleen hier voorkomen, en talrijke archeologische vindplaatsen, zoals tempelterreinen, rotstekeningen en stenen beelden, de tiki’s. Daarnaast is het atol Fakarava met de omliggende atollen aangewezen als biosfeerreservaat van de Unesco.
Klimaat
Weersverwachting Frans-Polynesië
Frans-Polynesië heeft een tropisch klimaat met het hele jaar door hoge temperaturen. Er zijn twee seizoenen. Van november tot en met april is het warm, vochtig en regenachtig, met maximumtemperaturen van 31 tot 32 graden en nachten rond 22 graden. In januari, februari en maart valt er op ongeveer achttien dagen per maand regen, vaak in korte, hevige buien. In deze periode kunnen ook cyclonen voorkomen.
Van mei tot en met oktober is het droger en iets koeler, met maxima van 30 tot 31 graden en nachten rond 20 graden. De passaatwind zorgt dan voor verkoeling. Augustus is de droogste maand, met gemiddeld vijf regendagen, en in augustus, september en oktober schijnt de zon het langst, zes tot acht uur per dag. De zeewatertemperatuur ligt het hele jaar tussen 26 en 29 graden. Op de bergachtige eilanden valt aan de oostkant, waar de wind vandaan komt, veel meer regen dan aan de westkant. De Australeilanden in het zuiden zijn merkbaar koeler, terwijl het op de Marquesaseilanden juist droger is.
De beste reisperiode is van mei tot en met oktober. In juli en augustus, tijdens de Franse zomervakantie, is het het drukst en zijn de prijzen het hoogst.
De uv-straling is het hele jaar zeer hoog, ook als het bewolkt is.
Bekijk ook: klimaatinfo Frans-Polynesië
Geografie
Frans-Polynesië heeft een landoppervlak van ongeveer 4.000 vierkante kilometer, ongeveer een tiende van Nederland, maar de eilanden liggen verspreid over een zeegebied van ruim vijf miljoen vierkante kilometer. Er zijn twee soorten eilanden. De hoge eilanden, zoals Tahiti, Moorea en Bora Bora, zijn de toppen van uitgedoofde vulkanen, met steile, beboste bergen en vaak een lagune die door een koraalrif wordt omsloten. De lage eilanden zijn atollen: ringvormige koraalriffen met smalle eilandjes, de motu’s, rond een lagune.
Tahiti bestaat uit twee vulkanen die door een smalle landengte met elkaar zijn verbonden, Tahiti Nui en Tahiti Iti. De hoogste berg is de Orohena op Tahiti, met 2.241 meter. De Tuamotu-archipel is de grootste keten van atollen ter wereld; de lagune van Rangiroa is zo groot dat het hele eiland Tahiti erin zou passen. De Marquesaseilanden, ruim 1.000 kilometer ten noordoosten van Tahiti, hebben geen beschermende riffen, waardoor de zee direct tegen hoge kliffen slaat. Van oorsprong leven er op de eilanden vrijwel geen landzoogdieren, maar het zeeleven is rijk, met haaien, mantaroggen, dolfijnen en zeeschildpadden. Naast het toerisme is de kweek van zwarte parels een belangrijke bron van inkomsten. De Gambiereilanden in het uiterste zuidoosten liggen ruim 1.600 kilometer van Tahiti, verder dan de afstand tussen Amsterdam en Rome.
Reisadvies
Voor Frans-Polynesië geldt kleurcode groen: er zijn geen bijzondere veiligheidsrisico’s. Van november tot en met april kunnen cyclonen en tropische stormen voorkomen, met zware regen, overstromingen, hoge golven en aardverschuivingen. Op bergachtige eilanden als Tahiti en Moorea kan het water in rivieren na hevige regen plotseling stijgen. Aardbevingen en tsunami’s zijn mogelijk. Bij riffen, riviermondingen en bij afgaand tij kan de stroming in zee gevaarlijk sterk zijn. Het risico op diefstal is laag, maar berg je paspoort, geld en waardevolle spullen goed op. Vooral in Papeete worden soms demonstraties gehouden, die gewelddadig kunnen worden; blijf daar uit de buurt. Controleer voor vertrek het actuele reisadvies op de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Reisdocumenten
Voor een reis naar Frans-Polynesië heb je een paspoort nodig dat na vertrek nog minstens drie maanden geldig is. Nederlanders hebben geen visum nodig; wie langer dan 90 dagen blijft, moet zich melden bij de gemeente waar hij verblijft. Met een Nederlands rijbewijs mag je er autorijden. Reis je via de Verenigde Staten, ook als je daar alleen overstapt, dan heb je een ESTA of een Amerikaans visum nodig. Frans-Polynesië hoort niet bij het Schengengebied, dus bij aankomst en vertrek is er altijd een paspoortcontrole.
Infotabel
| Hoofdstad | Papeete |
| Telefoon (landcode) | 689 |
| Internetdomein | .pf |
| Taal/talen (officieel) | Frans |
| Taal/talen (spreektaal) | Frans, Tahitiaans en andere Polynesische talen |
| Religie(s) | Christendom (vooral protestants en rooms-katholiek) |
| Tijdzone(s) | UTC-10 (Marquesaseilanden UTC-9:30, Gambiereilanden UTC-9) |
| Tijdsverschil zomer | Op Tahiti is het 12 uur vroeger dan in Nederland |
| Tijdsverschil winter | Op Tahiti is het 11 uur vroeger dan in Nederland |
| Zomertijdregeling | nee |
| Valuta | CFP-frank (XPF) |
Links
Over Frans-Polynesië is op internet nog veel meer handige informatie te vinden. Wie in een zoekmachine zoekt, zal duizenden websites tegenkomen, waarbij de ene website beter is dan de andere. Onderstaande websites bieden goede informatie en tips over Frans-Polynesië:
Beoordelingen
